The Blue Castle

Solitude... My coffin nail, to you I hail

این داستان: املت سیب‌زمینی

. ابتدا یک دیپ دمنی برداشته به شیوه دلخواه برش می‌زنیم، ترجیحا یک مدلی که ضخیم نشود که زود بپزد، حالا یا خلال یا گردالو یا نیم‌دالو.
۲. روغن میریزیم توی ظرف میگذاریم داغ شود.
۳. در این فاصله دوبرابر سیب زمینی، تخم مرغ برداشته بشکن بشکن راه می اندازیم و هم می‌زنیمشان.
۴. یک گوجه ریزعلی را نگینی میکنیم.
۵. دیب دمنی ها را در روغن ریخته از جیز جیزشان با لبخندی سادیستیک لذت می‌بریم. سپس نمک و فلفل سیاه و و قرمز و پاپریکا به مقدار معقول میپاشیم، و سپس مقدار قابل توجهی پودر سیر.
۵. همین ها ها را توی تخم مرغ هم میریزیم. ولی پودر آویشن و یک پشت ناخن دارچین هم اضافه میکنیم. درصورت تمایل میتوانید کمی آرد سفید هم اضافه کنید. اندکی شوید خشک هم می ریزیم روی کله اش و خوب هم می‌زنیم همه چیز پخش شود.
۶. گوجه را اضافه میکنیم به سیب زمینی ها. میتوانید روی دیپ دمنی ها سر بگذارید که زودتر بپزند.
۷. وقتی پختند، همین که شروع کردند باهم غیبت تخم مرغ را بکنند، تخم مرغ را خالی میکنیم روی سرشان و اندکی زیره درشت میپاشیم تا کور شود چشم حسود.
۸. آقای جعفری را به جمعشان اضافه میکنیم تا به آنها ریاضی یاد دهد.
۹. اگر داشتید، پنیر پیتزا اضافه کنید پیتزایی تر شود، ما نداشتیم.

ابزار جستجو در وبلاگ بلاگیکس