The Blue Castle

Solitude... My coffin nail, to you I hail

ادویه ماکارونی خالی که بود و چه کرد؟

برای درست کردن ماکارونی خالی و بدون سسی که بی‌عطر و مزه نباشد چه کنیم؟ نخست باید بگویم که من از ماکارونی پروانه‌ای شکل استفاده کردم، چرا که اخیرا به آنها علاقه‌مند شده‌ام و حس میکنم ادویه‌ها خوب به آن می‌چسبند، که ممکن است تصور غلطی باشد اما به دلایل نامعلومی فعلا به دهانم مزه کرده. دوم آنکه من روی ماکارونی زردچوبه نمی‌ریزم چون به‌نظرم طعمش را خشک می‌کند و به طور کلی خوشم نمی‌آید.
 

 

حال می‌رویم سراغ دستور پخت. ماکارونی‌ها را در آب داغ می‌‌جوشانیم و سپس آبکشی می‌کنیم، اما آبش را دور نمی‌ریزیم. به توصیه‌ی صدر اعظم رباتفسکی، مقدار اندکی از آن آب به ماکارونی لعاب آنچانی بخشیده و کمک می‌کند ادویه و سس بهتر به آن بچسبند. توجه کنید که آب مربوطه را شور نکنید که ماکارونی‌تان خوش‌نمک نشود.

 

ادویه‌هایی که به جمع‌ بازیگران اضافه می‌شوند:

پودر خردل در نقش شوالیه‌ای سوار بر اسبی سمند.

پودر فلفل سبز خشک شده در مادربزرگی که زوال عقل گرفته.

پاپریکا در نقش نوه کنجکاو و دلنشین همان مادربزگ کذایی.

فلفل قرمز و سیاه در نقش دوقلوهای آتشپاره که عامل زوال عقل مادربزرگ کذایی بوده‌اند.

آویشن در نقش طبیب دهکده که زوال عقل مادربرزگ را تشخیص داده اما درمانش را گردن نمی‌گیرد.

دارچین در نقش جلاد شهر که از قضا آهنگ‌های لئونارد کوهن را بسیار دوست دارد.

زیره سیاه درسته در نقش اسقف.

اندکی پودر گشنیز در نقش خاک پای اسقف.

کاری در نقش یدالله جهت انجام امور یدی.

پودر سیر در نقش ریش سفید قبیله‌ی ماکارونیان.

شنبلیله و گشنیز در نقش دارا و سارا و که جد مادربزرگ کذایی بوده‌اند اما اکنون به آینده سفر کرده‌اند.

ابزار جستجو در وبلاگ بلاگیکس