The Blue Castle

این آهنگ از آن مدل‌هاست که به‌طرز عجیبی این قابلیت را دارد که مرا به حال و هوای زمان تولیدش ببرد و برایم نوستالژی به‌نظر برسد درحالی که اصلا آن دوران را ندیده‌ام. از طرفی هم مرا یاد شب‌های زمستانی در زمان کودکی‌ام می‌اندازد که می‌نشستم و خود را لای پتو می‌پیچیدم و از سی‌دی‌ای که عمویم بهم داده بود وروجک و نجار را جلوی تلوزیون تماشا می‌کردم و می‌دیدم نجار یک کالباس‌خور قهار است و هوس کالباس می‌کردم و بعد که کالباس می‌خوردم هم می‌دیدم مالی نیست. در واقع دیدن کالباس‌خوردن آنها بیشتر اشتهایم را باز می‌کرد تا مواجهه‌ی واقعی با کالباس. نمی‌دانم کسی این سریال دیده یا نه... قدیمی است. یادم است وروجک را هم در دفتر نقاشی کودکی‌ام نقاشی کرده بودم.