The Blue Castle

Solitude... My coffin nail, to you I hail

چرایی

این وبلاگ چرا وجود دارد؟ چون یک پری دلش خواست بنویسد. آن پری از لبخند متولد نشده بود، برعکس اغلب پری‌ها. این پری یک رگه‌ی هابیتی داشت. یعنی گرایش به شل‌مصبی داشت. اما گاهی رگه‌ی توک‌اش او را می‌گرفت و به ماجراجویی می‌پرداخت. او می‌خواست رگه توک خود را زنده نگه دارد، لذا وبلاگی را آغاز کرد برای ایجاد عادت به نوشتن، هرچقدر هم که چرت و پرت باشد و بی‌محتوا. (ولی حتی‌المکان طولانی باشد، مبادا توییت‌مانند و تلگرام‌مانند شود و نفس کار در خطر اوفتد) او خیلی وقت‌ها نمی‌داند چه بنویسد، لذا قرار است بیشتر در رودخانه شیرجه بزند و شیهه بکشد و آبتنی کند.

ابزار جستجو در وبلاگ بلاگیکس